โฆษณาและผู้สนับสนุน Advertise

ผู้ไม่ประมาทในความตายแท้จริง

กลับหน้าแรก

ผู้ไม่ประมาทในความตายแท้จริง

ผู้ไม่ประมาทในความตายแท้จริง
ภิกษุทั้งหลาย ! มรณสติ (การระลึกถึงความตาย) อัน
บุคคลเจริญ ทำาให้มากแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่
หยั่งลงสู่นิพพาน มีนิพพานเป็นที่สุด. พวกเธอเจริญ
มรณสติอยู่บ้างหรือ ?
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลตอบ และพระผู้มีพระภาคได้ตรัสต่อไปว่า;
ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุพวกที่เจริญมรณสติอย่างนี้ว่า
“โอหนอ เราอาจจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงวันหนึ่ง คืนหนึ่ง...
ดังนี้ก็ดี, เราอาจมีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วเวลากลางวัน... ดังนี้
ก็ดี, เราอาจมีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วขณะที่ฉันบิณฑบาตเสร็จ
มื้อหนึ่ง... ดังนี้ก็ดี, เราอาจมีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วขณะ
ที่ฉันอาหารเสร็จเพียง ๔-๕ คำา เราพึงใส่ใจถึงคำาสอน
ของพระผู้มีพระภาคเจ้าเถิด การปฏิบัติตามคำาสั่งสอน
ควรทำาให้มากแล้วหนอ” ดังนี้ก็ดี,
ภิกษุเหล่านี้ เราเรียกว่า ยังเป็นผู้ประมาทอยู่
ยังเจริญมรณสติเพื่อความสิ้นอาสวะช้าไป.
ภิกษุทั้งหลาย ! ฝ่ายภิกษุพวกที่เจริญมรณสติ
อย่างนี้ว่า “โอหนอ เราอาจจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วขณะที่
ฉันอาหารเสร็จเพียงคำาเดียว” ดังนี้ก็ดี, ว่า “โอหนอ เราอาจ
มีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วขณะที่หายใจเข้า แล้วหายใจออก
หรือชั่วขณะเราพึงใส่ใจถึง
คำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้าเถิด, การปฏิบัติตาม
คำสอนควรทำให้มากแล้วหนอ” ดังนี้ก็ดี;
ภิกษุเหล่านี้ เราเรียกว่า เป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว,
เป็นผู้เจริญมรณสติเพื่อความสิ้นอาสวะอย่างแท้จริง.
ภิกษุทั้งหลาย ! เพราะฉะนั้นในเรื่องนี้ พวกเธอ
ทั้งหลายพึงสำเหนียกใจไว้ว่า
“เราทั้งหลาย จักเป็นผู้ไม่ประมาทเป็นอยู่,
จักเจริญมรณสติ เพื่อความสิ้นอาสวะอย่างแท้จริง”
ดังนี้.

โดย Phra วันที่21 มี.ค. 2556 เวลา 05:36



แชร์หน้านี้


แสดงความคิดเห็น

กลับหน้าแรก เว็บบอร์ด

loading...