🎩 ไอเดียไม่ธรรมดา! หนุ่มเคนย่าติดเราเตอร์บนหมวก เปิดบริการ Wi-Fi เคลื่อนที่

มาร์ติน นามาซากา ชายหนุ่มจากกรุงไนโรบี ประเทศเคนย่า กลายเป็นกระแสไวรัล หลังพลิกวิกฤตการว่างงานด้วยแนวคิดสร้างสรรค์ เขานำเงินเก็บจากการขายข้าวโพดราว 2,000 บาท มาลงทุนซื้ออุปกรณ์จำเป็น เช่น เราเตอร์ หมวกนิรภัย และเครื่องแต่งกาย ก่อนดัดแปลงเป็น “ชุดปล่อยสัญญาณ Wi-Fi”

รูปแบบการให้บริการคือการเดินเข้าไปยังพื้นที่คนพลุกพล่าน หรือขึ้นรถโดยสารสาธารณะ เพื่อกระจายสัญญาณอินเทอร์เน็ต 4G / 5G ให้ผู้ที่ต้องการใช้งาน คิดค่าบริการสูงสุดครั้งละประมาณ 12 บาท ไอเดียนี้ได้รับความสนใจอย่างมากในโลกออนไลน์ ในฐานะตัวอย่างของการใช้เทคโนโลยีแก้ปัญหาปากท้องแบบเรียบง่ายแต่ตรงจุด

อย่างไรก็ตาม โมเดลธุรกิจดังกล่าวก็เผชิญความท้าทาย ทั้งความไม่ไว้วางใจจากผู้ใช้ที่กังวลเรื่องความปลอดภัยของข้อมูล รวมถึงข้อถกเถียงด้านสุขภาพเกี่ยวกับการรับคลื่นสัญญาณในระยะใกล้บริเวณศีรษะ

⸻

💬 ความคิดเห็น

กรณีของนามาซากาสะท้อนภาพ “เศรษฐกิจสร้างสรรค์ระดับบุคคล” ได้ชัดเจน เทคโนโลยีที่เคยเป็นโครงสร้างพื้นฐานราคาแพง ถูกย่อส่วนจนกลายเป็นเครื่องมือหารายได้เฉพาะตัว จุดแข็งคือความคล่องตัว ต้นทุนต่ำ และตอบโจทย์ผู้บริโภคที่ต้องการใช้งานระยะสั้น

แต่ในระยะยาว ความยั่งยืนจะขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น
• ความเชื่อมั่นของผู้ใช้ (data privacy / security)
• กฎระเบียบด้านโทรคมนาคม
• ต้นทุนแพ็กเกจอินเทอร์เน็ต
• การแข่งขันจากผู้ให้บริการรายใหญ่หรือ Wi-Fi สาธารณะ

ด้านสุขภาพ ประเด็นคลื่นสัญญาณยังเป็นเรื่องที่ควรอ้างอิงงานวิจัยและมาตรฐานสากล มากกว่าความรู้สึกหรือข่าวลือ การสื่อสารข้อมูลที่ถูกต้องจึงสำคัญมาก

⸻